Ґай, Мілан

Публікації

  • Тихо хочу споминати (2017)
  • Моїм родакам (2016)
  • Молитва Русина (2012)
  • Krasnobriďskyj monastyr´ (2019)
  • Bukivskyj monastyr´ (2019)

Жывотопис

     Народив ся в селї Суків (окр. Міджілабірцї) 23. юла 1954 роцї.Дома у родинї выростав із штырёма сородинцями. У роднім селї Суків зачав у 1960 роцї ходити до основной школы, де го першый рік учів важеный учітель Федор Кумічак. Далшы штири рочникы го учіла панї учітелька Марія Гірнякова із Красного Броду, котра пришла бывати до села.

     Свої першы стишкы зачав писати уж на основній школї в Міджілабірцях. Была то школа, на котрій ся учів ай україньскый язык, зато ёго першы стишкы были опублікованы в тогочаснім україноязычні дїтьскім часописі „Веселка“. Пізнїше ёго стишкы были публікованы ай у україньскім тыжденнику „Нове жыття“. По скінчіню основной школы продовжовав в роках 1969 – 1974 навчаня на Середнїм одборнім желїзнічні учіліщу в Кошыцях до року 1972. У юлї того самого рока наступив до роботы в рушнёвім депі в Пряшові. Жебы собі здобыти матуру продовжовав іщі два рокы попри заместнаню на тій самій вечорнїй школї навчаня аж до року 1974, коли успічно зматуровав. По скінчіню основной воєньской службы (1974 – 1976), переступив до новоотвореного рушнёвого депа в Гуменнім, де здобыв курз на рушнёводїча. У тій професії робив од року 1978 аж до одходу на пензію. Жыє у Міджілабірцях із женов Геленов. Мать двох сынів – Марека і Мілана. Старшый сын Марек є педаґоґом а молодшый Мілан продовжує в няньковых слїдах, робить на штрекі як впыравця влаків. По роцї 1989 ся Мілан Ґай вернув к літературній товрчости коли зачінать писати по русиньскы. Дакотры ёго віршы были опублікованы в „Народных новинках“ і їх літературных додаткох „Поздравлїня Русинів“ і у часописах „Русин“. Часть ёго творбы можеме найти в Ґрекокатолицькых календарях а тыж у културно-хрістіяньскых часописах як „Артос“, „Ґрекокатолицкый календарь“ і „Благовістник“. По выданю своёй першой збіркы поезії „Молитва Русина“ (Пряшів: Академія русиньской културы в СР, 2012) ся став членом Сполку русиньскых писателїв Словеньска. Далша ёго книжка „Моїм родакам“ (Пряшів: Сполок русиньскых писателїв Словеньска, про културу народностных меншын, рік 2016), была венована, як говорить і сам назов книжкы, родакам і близкым. Была роздїлена на пять частей: Носталґія – Бог з нами – Співаночкы нашы – Балады – і Весело і смутно на валалї жыти. В роцї 2019 му вышли дві публікації научного характеру, „Кrasnobriďskyj monastyr´“ (2019) і „Bukivskyj monastyr´“ (2019), котры описують історію знамых русиньскых монастырів. 


 

Pridaj komentár

Vaša e-mailová adresa nebude zverejnená. Vyžadované polia sú označené *